Mijn geboorteplan en tips om er zelf een te schrijven

Mijn geboorteplan en tips om er zelf een te schrijven

Ik ben inmiddels 26 weken zwanger en heb mijn geboorteplan af. Dat is vrij vroeg in de zwangerschap. Meestal maak je het geboorteplan rond de 30-32 weken zwangerschap. Waarom ik dat zo vroeg al heb gedaan? Omdat ik graag ook met mijn verloskundige wil bespreken in hoeverre ze er voor open staat om af te wijken van protocollen. Denk aan: wat als ik voorbij de 42 weken ga? Of wat als blijkt dat de baby in het vruchtwater gepoept heeft terwijl de bevalling al heel ver gevorderd is?

Dit zijn scenario’s waarvan ik niet zeker weet of ik dan de protocollen wel wil volgen. Dit is iets wat ik nog met de verloskundige zal moeten bespreken. Na overleg zijn we het er al over eens geworden dat ik thuis ga bevallen ondanks de indicatie om poliklinisch te bevallen in verband met het bloedverlies vorige keer (daar kun je hier meer over lezen). Dat stemt hoopvol dat we op een lijn komen te zitten over dit geboorteplan.

Maar wat nou als dat niet zo blijkt te zijn? Als je pas bij 32 weken je geboorteplan bespreekt en dan een paar weken later tot de conclusie moet komen dat je het niet met elkaar eens gaat worden dan heb je nog maar een paar weken om een andere verloskundige of gynaecoloog te vinden. Daarom bespreek ik het liever een aantal weken vroeger.

Waarom zou je een geboorteplan schrijven? Je kunt een geboorte toch niet plannen?

Als het onderwerp geboorteplan ter sprake komt is een veel gehoorde reactie dat een geboorteplan schrijven geen zin heeft want ‘je weet toch niet hoe het gaat lopen’. Dat klopt inderdaad. Ik zou wensen dat je een plan kon uitschrijven en dan zou weten hoe het gaat lopen.

Maar het plan is er juist omdát je niet weet hoe het gaat lopen. Als elke geboorte soepel en naar wens van de moeder verliep dan zou je geen geboorteplan nodig hebben. Het geboorteplan is er misschien juist precies voor het geval het niet loopt zoals je wilt.

Het schrijven van een geboorteplan:

  • Nodigt je uit om zelf na te denken over je eigen visie op de geboorte
  • Nodigt je uit onderzoek te doen
  • Nodigt je uit de geboorte te bespreken met je partner of andere persoon die je er bij wilt hebben
  • Geeft een zorgverlener (ook als deze je nog nooit ontmoet heeft) een idee van het soort geboorte dat je graag wilt
  • Kan handvatten geven om om te gaan met bijvoorbeeld geboortetrauma van een vorige bevalling

Een paar algemene tips:

Hier vind je een paar vragen die je sowieso in je geboorteplan zou moeten beantwoorden en een voorbeeldje dat je kunt printen en invullen.

Je hebt vele soorten geboorteplannen, met icoontjes of gewoon puntsgewijs. Wat je ook doet: maak het niet te ingewikkeld. Probeer je te beperken tot ongeveer een a-4. Als je overgedragen wordt aan een zorgverlener die jou nog niet kent en er misschien niet veel tijd is op dat moment dan is het fijn voor je zorgverlener als het plan niet te uitgebreid is. Dingen zoals de muziek die je wilt luisteren tijdens de bevalling horen wat mij betreft niet thuis in je geboorteplan. Dit is iets wat je natuurlijk wel kunt opschrijven en bespreken met je geboortepartner. Je verloskundige of gynaecoloog zou ik daar echter niet mee lastig vallen.

Maak niet je plan met je ideale geboorte in je achterhoofd. Maak het plan ook juist voor de situaties waarin dingen misschien niet gaan zoals je bedacht hebt. En wees ook duidelijk. Als je zegt ‘als medisch noodzakelijk’ dan geven verschillende mensen daar misschien een verschillende invulling aan. Wat vind jij medisch noodzakelijk? Is dat voor jou pas bij foetale nood? Of ook al als de boel niet vordert? Of vind je het prima om de verloskundige of gynaecoloog dat te laten beslissen? Zet dit soort dingen duidelijk in je plan.

De laatste tip: doe je huiswerk. Als je specifieke wensen hebt, weet dan ook uit te leggen waarom. Weet je mening te onderbouwen met argumenten en cijfers over risico’s en voordelen van je plan. Als jij kunt laten zien dat je weet waar je het over hebt, dan is het voor je zorgverlener ook makkelijker om er op te vertrouwen dat je weet waar je voor kiest. En laat je bevalpartner ervoor zorgen dat het gelezen wordt!

Mijn eigen geboorteplan en waarom ik 2 versies schreef

Ik schreef dus niet 1, maar 2 geboorteplannen. Een versie voor als we thuis blijven, en een versie voor als we naar het ziekenhuis moeten. Waarom ik daar twee plannen voor heb geschreven: ik ga er vanuit dat als we naar het ziekenhuis gaan er ernstige problemen zijn. Dan gaan veel van de wensen die ik voor thuis heb sowieso overboord. Omdat ze ofwel niet meer relevant zijn, of gewoon niet haalbaar. In het plan voor het ziekenhuis heb ik dus echt de meest essentiële zaken opgenomen.

Geboorteplan voor thuis

Algemeen:

  • Plaats: thuis, alleen verplaatsen naar ziekenhuis bij directe medische noodzaak.
  • Onze oudste laten opvangen door oma, op het moment zelf beslissen of ze thuis blijven of naar oma’s huis gaan (indien mogelijk ivm Coronamaatrdegelen)
  • Aanwezigheid observerende stagiaire geen bezwaar (afhankelijk van situatie mbt Corona, indien het virus tegen die tijd nog heerst liefst zo min mogelijk personen aanwezig)
  • Veel foto’s

Ontsluitingsfase

  • Geen handelingen zonder overleg en toestemming
    -Toucheren alleen op mijn verzoek
    -Hartje baby luisteren mag altijd. Toestemming vragen niet nodig.
    -Vliezen niet kunstmatig breken
  • Herinner mij er aan regelmatig te drinken, eventueel eten en plassen. 
  • Verder zo veel mogelijk met rust laten
  • Bied mij geen pijnstilling aan
  • Weeën opvangen: lopend, op de bal, onder de douche, op het toilet.

Persfase

  • Moedergeleid persen, tips en suggesties welkom bij niet vorderende voortgang
  • Op het moment zelf kijken welke houding prettig is. Baarkruk wel klaar zetten. Andere ideeën: op handen en knieën, hurkend, half zittend/liggend.
  • Ik wil de baby zelf aanpakken. Eventueel meekijken met spiegel.

Nageboortetijdperk

  • Fysiologische geboorte placenta stimuleren. Zwaartekracht laten helpen, rust in de ruimte om oxytocineflow te stimuleren. Eventueel tepelstimulatie toepassen.
  • Oxytocineprik pas toedienen na geschat bloedverlies van meer dan 500ml.
  • Navelstreng pas doorknippen bij aankleden baby. Papa knipt de navelstreng door.
  • Gebruik cordring ipv navelklem
  • Fotografeer placenta ook. De placenta gaan we verder nergens voor gebruiken.
  • Gouden ‘uur’ minimaal 1 uur laten duren. Daarna pas controles.
  • Geen mutsje op voordat de baby aangekleed wordt.
  • Graag tongriem en lipband goed controleren.
  • Vitamine K pas na eerste borstvoeding toedienen.

Geboorteplan ziekenhuis

Algemeen:

  • Voorkeur ziekenhuis:

*hier heb ik een voorkeurslijstje van de ziekenhuizen in de regio opgenomen*

  • Geen personeel aanwezig in de kamer zonder concrete en belangrijke taak die niet uitgesteld kan worden.

Ontsluitingsfase en persfase:

Doe niks zonder overleg met mij en zonder mijn expliciete toestemming. Betrek me in het proces en onderbouw je behandelplan met concrete cijfers en volledige informatie over de voordelen en risico’s. (ja, deze staat er in dikke, rode letters. dit is de essentie van het plan)

  • Ingreep zoals knip, vacuüm en keizersnede alleen bij aangetoonde foetale nood
  • Laat mij op mijn eigen tempo bevallen. Mijn bevalling heeft geen klok of tijdsschema nodig.

Nageboortetijdperk:

  • Controles baby pas na eerste uur of indien eerder nodig zo veel mogelijk op de borst bij moeder.
  • Oxytocineprik pas toedienen bij geschat bloedverlies van meer dan 500ml.
  • Vitamine K direct bij pompverlossing of keizersnede, anders pas na eerste borstvoeding.
  • Navelstreng pas knippen (door papa) bij aankleden baby (indien mogelijk).
  • Gebruik cordring ipv navelklem
  • Moeder en kind alleen scheiden bij levensbedreigende situatie voor een van beide. Papa blijft ten alle tijden bij baby.
  • Geef de baby liever geen kunstvoeding. Wij nemen eigen gekolfde colostrum mee. Anders donormelk indien beschikbaar. Indien live borstvoeding niet mogelijk is melk geven via spuitje, lepeltje, cupfeeding of fingerfeeding. Geef de baby geen voeding uit een fles.

Maak hem lang, maak hem kort, maar maak hem wel.

Een geboorteplan kan eigenlijk geen kwaad zolang je er goed over nagedacht hebt. Niemand kan je beloven dat je bevalling gaat verlopen zoals je hoopt, maar je kunt je kansen wel zo groot mogelijk maken door je goed voor te bereiden en duidelijk te communiceren wat je wensen zijn.

Ik hoop dat jullie er iets aan hebben. Heb je vragen? Je mag altijd hier reageren of een berichtje sturen op mijn instagram (@houseofniraj)

Liefs, Nira

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *