Positieve bevallingsverhalen: Lotte.

Positieve bevallingsverhalen: Lotte.

In deze reeks bevallingsverhalen deel ik verhalen van vrouwen die hun bevalling als positief hebben ervaren. Ik deel bewust de positieve ervaringen omdat er genoeg horrorverhalen te vinden zijn en ik van mening ben dat de positieve verhalen best wat meer aandacht zouden mogen krijgen.Ook ben ik op zoek naar de rode draad in deze verhalen om zo meer inzicht te krijgen in wat een bevalling goed maakt.

Vandaag het bevallingsverhaal van Lotte. Haar eerste kindje werd ondanks dat het nog een beetje vroeg was toch thuis geboren. Een mooi moment in dit verhaal vind ik de verloskundige en kraamzorg die zich op de achtergrond houden, totdat de verloskundige hoort aan de geluiden die Lotte maakt dat ze er bijna is. Babies de wereld in helpen is the art of sitting on your hands and waiting for birth to happen.

Afbeelding met tekst

Nu bevallen? Maar dat komt helemaal niet uit!

Dinsdagmiddag 21 november, mijn 2e officiële verlofdag, 36 weken en 3 dagen zwanger van mijn eerste kindje. 

Na een bezoekje van mijn moeder, gevolgd door mijn baas om nog wat laatste dingen door te spreken ging ik doodmoe op de bank liggen. Rond 16:15 moest ik plassen en ging ik naar het toilet. Ik voelde iets kraken en verloor wat vocht, gevolgd door een stekende pijn die langzaam wat afnam. Ik kroop weer op de bank, een ongemakkelijke pijn kwam met vlagen terug, helemaal onderin mijn buik, ik appte mijn vk en ging weer naar boven en om 16:49 schreef ze ‘oke. je gaat bevallen’. Mijn eerste gedachte was; ‘NU? Maar dat komt helemaal niet uit! Ik ben ZO ontzettend moe!’. 

Als ik dit 24 uur moet volhouden, spuit mij dan maar plat.

Ik belde mijn vriend die naar huis kwam en er volgde nog wat ge-app met mijn vk over het nog ontbrekende gehuurde bevalbad en dat je onder de 37 weken eigenlijk in het ziekenhuis zou moeten bevallen. Ik zat intussen op mijn knieën met mijn hoofd in een kussen gedrukt en m’n broek op half 7 op het bed. Het was allemaal gelijk heel heftig. Ik herinner me dat één van de eerste dingen die ik tegen mijn vriend zei toen hij thuis kwam; ‘als ik dit 24 uur moet volhouden, spuit mij dan maar plat’. Iets wat ik vooraf ABSOLUUT niet wilde. 

We woonden tijdelijk bij ouders van vrienden op het erf in afwachting van onze nieuwe woning. De eigenaresse, ervaringsdeskundige in bevallen en yoga docente, kwam even kijken en sprak mij bemoedigend toe over hoe ik de weeën opving. Ze was onder de indruk van de heftigheid van de weeën en had het idee dat ik al een eindje op weg was. Met veel kracht masseerde ze mijn onderrug terwijl ik wijdbeens op de rand van het bed zat. Het was heftig maar door de massage goed vol te houden. Toen zij even later vertrok en mijn vriend de massage overnam was ik enigszins teleurgesteld, het hielp nauwelijks. 

Toen moest ik besluiten, nu direct naar het ziekenhuis of thuis blijven?

Rond 19:00 kwam de verloskundige en toen bleek dat ik al 7cm ontsluiting had. Dat nieuws gaf me een ontzettend goed gevoel. Toen moest ik besluiten, nu direct naar het ziekenhuis, of thuis blijven. Een serieuze vraag omdat ik nog geen 37 weken was. Ik moest er niet aan denken in een auto te kruipen en wilde heel graag thuis bevallen, al was het dan zonder bad. De keuze was snel en zonder onzekerheid gemaakt, met dank aan het vertrouwen dat mijn vk mij gaf. We lieten het gewone ligbad vol lopen omdat me het heerlijk leek om die warmte om me heen te voelen. Dit bad was smal en had nog een extra afgeschuinde hoek, precies passend in de kleine badkamer, ik kon er echt maar nét in liggen. 

Rond 19:30 ging ik in bad, dat voelde aangenaam maar de weeën werden erger. Mijn vriend zat bij naast het voeteneind op de toilet, de rest van het bad was ingesloten door muren. Zijn ogen glinsterden enthousiast maar hij was ontzettend kalm. Tussen de weeën door was ik letterlijk high en glimlachte ik steeds naar hem. Ik was blij dat het ging gebeuren, ik had me volledig over die vermoeidheid heen gezet.

Ineens zei mijn vk: ‘dat klink als een perswee’

Naast het badkamerraam hoorde ik buiten allemaal mensen die naar een yogales gingen. De verloskundige, en ook al snel de kraamzorg, stonden om het hoekje. Met diepe ademhalingen en mijn eigen vuisten hard in mijn onderrug gedrukt ving ik de heftige weeën moeizaam op. Ineens zei mijn verloskundige, ‘dat klonk als een perswee’ en ze kwam even kijken. Ik denk dat ik daar wel even wat van schrok, met name van dat gevoel van zo’n perswee. 

Ik kon het hoofdje voelen met mijn handen.

Ze checkte mijn ontsluiting, wat ik een heel ongemakkelijk vond, maar de bevestiging dat het al zover was vond ik fijn. Het was inmiddels ongeveer 20:00. Er is gelukkig nooit besproken dat ik het bad uit moest. Dat persen begon goed, wat een oerkracht! Bizar! Ik kon het hoofje voelen met mijn handen. Het ging met kleine stapjes en op een gegeven moment stond het hoofdje volledig maar de persweeën zakten steeds verder af, dat was nogal pijnlijk. Mijn verloskundige begon me na een poosje aan te moedigen om die weeën te gaan gebruiken, me op te laden en volop kracht te zetten. Met veel moeite (en geschreeuw) kwam het hoofdje er door en volgde de rest.

Om 21:26 pakte de verloskundige haar aan en legde haar op haar op mijn buik. Ze huilde niet direct dus na de eerste gelukkigste knuffel ooit ging ik wat rechter op zitten en hield haar in het warme water en daar kwam haar eerste krijsje. Wat een geluk, wat een wonder, daar was ze dan! 

Daarna kon ik me afspoelen en in een schoon bed gaan liggen.

Hoe het daarna ging weet ik niet precies. De navelstreng is eerst uitgeklopt en daarna afgebonden met een touwtje. Hoe het met de geboorte van de placenta ging weet ik ook niet meer maar dat heeft niet lang geduurd. Daarna kon ik me afspoelen en in een schoon bed werd ik gehecht. Rond 22:30 heeft de verloskundige ons nog geholpen met aanleggen want dat ging niet vlekkeloos maar zij ‘klikte’ haar er zo op, zo prachtig! 

De mensen van de yogaklas hadden me horen schreeuwen. Oeps.

De eigenaresse kwam nog even een kijkje nemen, de mensen van de yogaklas hadden me horen schreeuwen. Oeps. Sommigen hadden haar gezegd dat het vreselijk klonk, anderen vertelden haar het tegenovergestelde. Het maakte mij allemaal niks uit! Rond middernacht trok de kraamhulp de deur dicht. Daar lagen we dan, in ons eigen bed met tussen onze kussens in, een nestje met onze piepkleine baby. Onvoorstelbaar mooi! Helemaal perplex van wat er deze avond gebeurd was. Mijn lichaam voelde alsof ik overreden was door een vrachtwagen, maar dat kleine hoopje liefde verdoofde alles. We zijn met z’n drietjes in slaap gevallen. 

Er was niets van te merken dat ze te vroeg geboren was.

Op dag 2 was ze al terug op haar geboortegewicht van 2990 gram. Er was niets van te merken dat ze te vroeg geboren was. De borstvoeding liep goed en de kraamhulp was heel fijn. Ze herinnerde ons aan voldoende rust voor ons alle drie, hielp me met borstvoeding, kolven, stuurde me naar bed voor huid-op-huid slaapjes, maakte gezonde ontbijtjes en tussendoortjes en hielp me op de laatste dag met het knopen van de draagdoek. 

Het vertrouwen was zo fijn!

Ik vond het ontzettend fijn dat ik vooraf alle vertrouwen in mezelf had en ook een verloskundige had die volledig aansloot bij mijn wensen. Zij was de nuchterheid zelve en heeft veel ervaring. Wat ik ook fantastisch vond, is dat het thuis en in bad kon (en mocht) zonder medisch ingrijpen. Dat ze zo vroeg en gezond kwam én het zo snel ging maakte het alleen nog maar mooier. 

Ik heb mezelf voorbereid d.m.v. zwangerschapsyoga, inlichtingenavonden over bevallingspijn/hormonen en borstvoeding, wat praktische boeken,  de huur van een bevalbad en de aankoop van een natuurlijk kraampakket. De grootste bijdrage was denk ik de keuze voor deze verloskundige. Ik zat eerst bij een praktijk en sprak met een pas bevallen vriendin over dat ik het daar niet zo heel fijn vond door de verschillende gezichten bij iedere afspraak. Ook twijfelde ik een beetje aan hun ervaring in thuis- en badbevallingen. Deze vriendin raadde mij haar zelfstandige verloskundige aan, waarmee we direct een goede klik hadden. Rond de 16 weken zijn we naar haar overgestapt. Vervolgens ben ik na het lezen van het tijdschrift ‘moeder(en)’ en met hulp van deze vk ook nog geswitched van kraamhulp. Wel bij hetzelfde bureau, maar dan iemand die wat meer affiniteit had met natuurlijke kraamzorg en die vaak samen had gewerkt met mijn verloskundige.

Jezelf informeren en deskundige hulp

Ergens in de eerste weken na de bevalling heb ik nog een lactatiedeskundige laten komen omdat het naar mijn idee nog niet helemaal lekker liep, ook dat was fijn. Jezelf informeren en deskundige hulp die goed bij je past kan ik iedere zwangere aanraden. Ik had geen bevalplan, nooit bij stil gestaan. Mijn wensen waren simpel en bekend bij mijn vk en ik wist dat zij voor mij door het vuur zou gaan en ook veel zeggenschap in het ziekenhuis had. Ik wilde het liefst thuis, in bad, met zo min mogelijk medische ingrepen (voorkeur voor scheuren ipv knip bijvoorbeeld) en zonder pijnbestrijding. Ze wist ook dat ik mezelf aardig had ingelicht. Verdere details hebben we volgens mij nooit besproken, gelukkig bleek dat ook niet nodig. Er is mij naderhand verteld dat ik bij een ziekenhuis bevalling waarschijnlijk een vacuumpomp, misschien weeënremmers (en opwekkers) en zeker een knip had gehad. Ik ben blij dat ons dat allemaal bespaard is gebleven. 

Wat zou ik anders willen doen?

Wat ik anders zou willen doen als ik weer een kindje mag baren is als het kan een verticale pershouding aannemen en mijn kindje zelf aanpakken en voor zover mogelijk niet meer loslaten. Ook zou ik met mijn kindje naar een osteopaat gaan als het persen weer zo moeizaam zou verlopen en nog meer elementen uit de natuurlijke kraamzorg willen toepassen, een nog rustigere kraamtijd en gezonde snacks preppen voor in de vriezer. Daarnaast zou ik me opnieuw inlezen in de hormonen die de bevalling aansturen en in de voor- en nadelen van verschillende medische ingrepen. En wie weet, schrijf ik het dan wel op in een bevalplan (geïnspireerd door Nira).

Wil je ook je positieve bevallingsverhaal delen? Mail me op info@houseofniraj.nl Wil je meer verhalen lezen? Klik hier (als je een klein stukje scrollt kom je bij de oudere verhalen).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *