Het kunstmatig breken van de vliezen

Het kunstmatig breken van de vliezen

Het kunstmatig breken van de vliezen werd al kort even besproken in mijn vorige blog . Daar schreef ik dat ik deze keer als ik ga bevallen waarschijnlijk mijn vliezen niet laat breken als ze niet uit zichzelf breken. Hierop kreeg ik een aantal keer de vraag waarom deze keuze. Een paar van de dames die dit wilden weten zijn hoogzwanger, dus deze blog ging bovenop mijn to-do lijst.

Hoe wordt het gedaan?

Het kunstmatig breken van de vliezen wordt gedaan door de gynaecoloog of verloskundige. Hij of zij onderzoekt je inwendig of er genoeg ruimte is om de vliezen te breken en zal als het goed is voor de zekerheid voelen of er sprake is van vasa previa . Daarna zullen de vliezen gebroken worden met een instrument dat een beetje lijkt op een haaknaald.

Getekende afbeelding van het breken van de vliezen

Soms is er een stortvloed aan vruchtwater, en soms druppelt het er uit. De verloskundige of gynaecoloog zal nog even kijken of de baby in het vruchtwater gepoept heeft.

Waarom worden vliezen kunstmatig gebroken?

Het kunstmatig breken van de vliezen is een veelvoorkomende interventie bij bevallingen. Veel zorgverleners breken de vliezen routinematig als ze niet uit zichzelf breken. Hiervoor kunnen ze verschillende redenen hebben, zoals:

-Het op gang willen brengen van de bevalling (al dan niet in combinatie met synthetische oxytocine)
-Het versnellen van de bevalling als die stagneert of naar de mening van de zorgverlening niet snel genoeg vordert
-Het willen plaatsen van een schedelelektrode om de conditie van de baby in de gaten te houden
-Sommige zorgverleners willen zeker weten dat de baby niet in het vruchtwater gepoept heeft
-Sommige zorgverleners hebben het idee dat vliezen nu eenmaal moeten breken voordat de persfase begint

Wat zijn de voordelen?

Sommige onderzoeken lijken elkaar tegen te spreken, maar dit is wat ik in grote lijnen heb gevonden:

Voordelen:
-Je kunt vaststellen of de baby in het vruchtwater gepoept heeft. Dit is overigens alleen een voordeel als je nog thuis bent en in dat geval naar het ziekenhuis wilt. Als je al in het ziekenhuis bent voegt die kennis niet heel veel meer toe, omdat je totdat de baby geboren is niks kunt doen met die informatie en er dus geen voordeel is aan het vroegtijdig vaststellen dat de baby in het vruchtwater gepoept heeft.
-Bij ingeleide bevallingen wordt het kunstmatig breken van de vliezen geassocieerd met een snellere bevalling
-Als de bevalling sterk gestagneerd is kan het helpen om de weeën te versterken en weer wat vaart in de bevalling te krijgen
-Als de vliezen gebroken zijn kun je een schedelelektrode bij de baby plaatsen. Hier zitten ook weer voor- en nadelen aan, maar sommige vrouwen vinden de elektrode prettiger dan de banden van de CTG om hun buik.

Wat zijn de nadelen?

Nadelen:
-Er is verhoogd risico op infectie
-Er is verhoogd risico op het ‘doorzakken’ van de navelstreng. Dit gebeurt wanneer de baby nog niet helemaal goed ingedaald is wanneer de vliezen gebroken worden en de navelstreng tussen het hoofd van de baby en de baarmoedermond komt te zitten. Hierdoor kan de bloedtoevoer tussen de baby en de placenta in gevaar komen. Dit is een noodsituatie. Het risico dat dit gebeurt is overigens niet heel groot.
-Er is geen bewijs dat in goed vorderende spontane bevallingen zonder complicaties het breken van de vliezen de bevalling sneller laat verlopen.
-Het vroeg in de bevalling kunstmatig breken van de vliezen wordt geassocieerd met een verhoogd risico op een keizersnede.

Al met al wordt bij een spontane bevalling het breken van de vliezen in de latente fase van de bevalling afgeraden.

Blogposter met titel

Heeft het wel nut?

Het kunstmatig breken van de vliezen is een interventie en interventies kennen risico’s. De risico’s lijken niet heel groot te zijn, maar ze zijn er wel. Er zijn zelden echt hele zwaarwegende redenen om de vliezen te breken bij een spontane bevalling. Het breken van de vliezen bij foetale nood als er nog geen volledige ontsluiting is levert vaak niet voldoende versnelling van de bevalling op om de situatie goed op te lossen.

Bij een stagnerende bevalling kán het breken van de vliezen helpen. Houd wel in het achterhoofd dat sneller bevallen niet per se betekent dat je ook prettiger bevalt. Met staande vliezen wordt de druk van het hoofdje anders verdeeld over de baarmoedermond waardoor ze soms beter op te vangen zijn. Sneller bevallen met heftigere weeën of langzamer bevallen met mildere weeën is een afweging die je vaak alleen op het moment zelf kunt maken.

Zijn er alternatieven?

Wel zijn er dingen die je bij het stagneren van de bevalling kunt proberen voordat je de vliezen laat breken:
-Verander de setting van de kamer. Doe gordijnen open of dicht. Zorg dat je het koeler of warmer hebt. Zet muziek aan of juist uit.
-Gebruik tepelstimulatie. Dit kan de weeën versterken. Je verloskundige weet waarschijnlijk wel hoe dat moet. Geen zin om je tepels te laten stimuleren door de verloskundige? Stuur haar dan weg en ga zoenen, knuffelen, vrijen met je partner.
-Stuur sowieso iemand weg. Is er iemand in de kamer bij wie je je niet 100% op je gemak voelt? Stuur ze even weg en kijk of het helpt.
-Of haal er juist iemand bij bij wie je je erg op je gemak voelt.
-Neem een bad of ga onder de douche.
-Eet of drink iets. Een gebrek aan energie kan de bevalling ook doen stagneren.

Helpt dit allemaal niet, dan kun je er natuurlijk altijd nog voor kiezen om de vliezen te laten breken.

Waarom laat ik mijn vliezen deze keer waarschijnlijk niet breken?

Ik ben niet overtuigd van het nut en er zijn wel risico’s aan verbonden. Vorige keer heb ik rond de 8-9 centimeter mijn vliezen laten breken in de hoop dat het sneller zou gaan. Dit gebeurde helaas niet en uiteindelijk moest het laatste randje weggemasseerd worden en had ik die laatste 2 uur wel extra gemene weeën. Dat gezegd hebbende: we weten niet hoe het gegaan was als ik ze niet had laten breken.

Kortom: in principe laten we ze deze keer staan tot ze vanzelf breken.

Meer lezen?

The effect of routine early amniotomy on spontaneous labor: A meta-analysis

Routine amniotomie verkort de duur van de baring niet

Amniotomy for shortening spontaneous labour

Effects of early augmentation of labour with amniotomy and oxytocin in nulliparous women: a meta‐analysis

The efficacy of early amniotomy in nulliparous labor induction: a randomized controlled trial

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *